نسرين كه حامله شد،غرهايي بود كه سرش مي زدم بگم كه آخه تو چي فكر كردي؟... ميفهمي چي شد؟؟...يه آدم ِ ديگه!!!...كو آدم؟؟.... اصلا فكر كردي چه جوري زندگي كنه؟... اكسيژن نيست... پس فردا لايه ي ازن پاره مي شه... بمبهاي هسته اي....جنگِ آبها... اصلا همين احمدي نژاد....اينجا به اين گهي اين چه تصميمي بود شما دوتا...؟؟ اصلا نسرين تو يه كاري با من بكن...فرض كن يه روزي اگه يه روزي من حامله شدم هرروز هرروز زنگ بزن به من فحش بده،نه ماه ِ تموم رو فحشم بده،يادت نره ها!؟من حامله شم از عذاب وجدان نميرم خوبه،تو چطور زنده اي؟ مي دوني؟ من نمي تونم با خودم حل كنم، نمي تونم كنار بيام به دنيا بيارم، همه ش كه نمي شه عشق داد،دوستي داد،مهر بخشيد... باشه، رو چشمم اونا رو دربست با همه ي وجودم مي دم ولي با اين نمي تونم كنار بيام كه قراره بره از اين زندگي،از دنيا،از آدما از خودِ من شايد درد بگيره،رنج بكشه... اينا رو هم بايد نشون دادو تقديمش كرد،نه؟ يه خوش مشنگ كه نمي شه بار آورد،بايد زوج و فردي مهرو درد باهم كار كنن،من اين قسمت رو نمي تونم...چون نمي تونم...اصلا چون گريه م مي گيره... من نمي تونم ببينم بچه م داره جلو چشمم زندگي مي كنه چون زندگي درد داره...