همه شب زِ سوزِ عشقت، دم ِ مي شراب بينم

مه ِ روي ِ تو ز حسرت، همه در نقاب بينم

شده اي چنان فسانه كه به زيرِ نورِ مهتاب

همه شب زِ حيرتِ تو رخ ِ آفتاب بينم

منم آن غرورِ مطلق كه به زيرِ ناوكِ تو

به درِ وضوح ِ مستي رخ ِ خود خراب بينم

دل ِ تو كه تا قيامت سندش به نام ِ ما نيست

همه شب اميدِ باطل كه تو بي حجاب بينم

منم آن عطش كه ناگه به لبِ لبِ فراتت

دم ِ آبِ زندگاني، همه دم سراب بينم

دل ِ من كه از نگاهت درِ خود به آدمان بست

به خدايي ِخدايت، همه را حباب بينم

صنم ِ خداپرستان به كجا حرم نمودي؟؟

به اميدِ يك اميدم كه تو را به خواب بينم (ساكت)